6 Kasım 2012 Salı

Peki şimdi ne yapmalı?

Dün ilk sınavını yaptım meslek hayatımın... Umutlar vardı;  verdiğin emeklerin karşılığını görmek isteme duygusu... Ancak görev yaptığım yer dolayısıyla -amacım küçümsemek değil tabi ki- meslektaşlarımın söylediği bir şey vardı "Kağıtları okuyunca fazla hayal kırıklığına uğrama, bir sınıftan üç beş kişi iyi not alırsa dua et..." Şaşırmıştım; ama bildikleri bir şey vardı elbet... Eve geldim ama hazırladığım cevap anahtarını okulda unuttuğum için, adil olabilmek adına kağıtları not olarak değerlendirmek yerine sadece bir göz gezdirdim... Bir kağıda baktım olmadı, ikinciye baktım olmadı, üçüncüye derken dördüncüye, beşinciye, altıncıya.... Bildikleri bir şey vardı gerçekten... Ama neden? Maddi imkânsızlıkların, anne-babalarının eğitim almamış olmalarının -bu onların da suçu değil- cezasını onlar mı çekmeliydi? Üzgündüm, hâlâ üzgünüm... İsterdim ki evde onlarla ilgilenecek, yapamadığını söylediğinde yol gösterecek bir büyükleri olsun... Yoktu... Ve bu notlar onlara ait değildi....
Gönderen zaman:

2 yorum:

  1. şahika6 Kasım 2012 12:13

    Hakkâri'de öğretmenlik yapan biri ekli Facebook hesabımda, o kadar özeniyorum ki ona.. Neler neler var daha bir bilsen Gamze..

    Sana inanıyorum ben, gayret, özveri ve sevgi çerçevesinde bu sorunlarla kolaylıkla baş edebileceğini biliyorum..

    İzledin mi bilmiyorum ama İki Dil Bir Bavul'u izlemelisin.. Ve geçen söylediğim filmi de.. ;))

    YanıtlaSil
  2. gamze şen6 Kasım 2012 12:27

    konu itibariyle biliyrum az buçuk ama su sınavları atlatayım da izleyeceğim şyler arasında :)
    güvenin için de tesekkur ederim canımm :)

    YanıtlaSil

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)